فرزندم بلد نیست به تنهایی بازی کند
نویسنده / مترجم: لیلا خیابانی
تاریخ درج مطلب: 1396/03/07         
امتیاز خوانندگان به این مقاله: 
 (0​از5)

تصور کنید زمانی که مشغول انجام کار یا وظایف مربوط به خانه هستید و فرزندتان نمی تواند به تنهایی خود را سرگرم کند. یا زمانی که ماشین بازی با فرزندتان به پایان رسیده اما او می خواهد ساختن قلعه را با او شروع کنید و شما بی حوصله از اصرارهایش می خواهیدکه او به تنهایی خودش بازی کند...

چرا کودکان دوست ندارند تنها بازی کنند؟

بخشی از شخصیت فرزند شما در لحظاتی که به تنهایی بازی می کند ساخته می شود.  در سنین 2 تا 4 سالگی، کودکان به تدریج  وجود خود را به عنوان فردی جدا از دیگران درک می کنند و وقتی نام او را می پرسند به شما نگاه نمی کند و خودش جواب می دهد. این دوره که " استقلال" نام دارد انرژی زیادی از او می گیرد و او را شکننده می کند. در این دوره پیچیده به سادگی می تواند از تنهایی یا سر و صدا های خانه بترسد و  به همین دلیل به تنهایی بازی نمی کند. در این دوران فرزند شما هنوز منابع و مهارت لازم برای اطمینان دادن به خود را در دست ندارد و در حقیقت با پرهیز از تنها بازی کردن از شما کمک می خواهد که " بابا، مامان، من با خودم راحت نیستم." شاید هم فکر می کند شما به اندازه کافی به او توجه نمی کنید و یا شاید خواهر یا برادر بزرگترش کمی با و بد رفتاری می کند. دلایل متعددی می تواند موجب احساس ناامنی فرزندتان باشد و مهم است که آنها را پیدا کنید تا بتوانید رفع شان کنید.

کودکی که بلد است به تنهایی بازی کند کمتر حوصله اش سر می رود چون بلد است سرگرم شود! اگر فرزند شما نمی تواند به تنهایی بازی کند می تواند به دلیل حضور مستمر شما باشد که شاید هیچوقت امکان به تنهایی بازی کردن را به او نداده،  شاید کودک بی صبری است و یا شاید نیاز دارد از عواطف شما نسبت به خودش مطمئن شود (اگر به دلیل مشغله زیاد وقت کمی برای فرزند خود دارید، بازی وسیله ای است که به او نشان دهید حواستان بهش هست و به او توجه دارید) یا شاید هم به همین سادگی: بلد نیست چکار کند!

به او کمک کنیم

  • کمک کنید تا فرزندتان مکانی آرام صمیمی، گرم و نرم پیدا کند، جایی که بتواند با خودش تنها باشد مثل روی قالیچه ای بزرگ یا در اتاقش، زیرا ضروری است فرزندتان در آن مکان احساس خوبی داشته باشد و حتما کامپیوتر، تبلت و بازی های دیجیتالی را خاموش کنید.
  •  
  • وقتی فرزندتان طبق معمول شما را برای بازی فرا می خواند، فکر نکنید مجبور هستید فوری و چهار دست و پا خواسته او را برآورده کنید! یا والدین ناشایستی هستید اگر به او بگویید : " من الان دستم بنده و نمی تونم بیام باهات بازی کنم"، حتی برعکس به او خدمت بزرگی می کنید!
  • برای کودکان یاد گرفتن تنها بودن، مرحله ی کاملا اجباری است. درست است که دیگران او را بدنیا آورده اند اما نمی تواند مدام به آنها و حضورشان وابسته باشد اگر نه زندگی بزرگسالی اش بسیار پیچیده خواهد بود! همه ما به  دنیای شخصی خودمان احتیاج داریم که بتوانیم لحظاتی در آن نفس تازه کنیم.
  • وقتی کودکان تنها بازی می کنند تصورات شان را بکار می گیرند، آنها تقلید و شبیه سازی می کنند مثل مربی، مامان، بابا... . آنها برای خودشان "من" خودشان را خلق می کنند یعنی شخصیت شان را می سازند. اگر شما مدام بخشی از بازی آنها باشید مانع گذشتن از این مرحله می شوید.

 5 کمک کوچک برای یاری دادن به کوچولوها

  • فرزندتان احتیاج دارد تنها بازی کردن را یاد بگیرد. در اطراف او بمانید بدون آنکه لازم باشید در کنارش بنشینید اما خیلی از او دور نشوید، همانطور که مشغول کار خود هستید با او حرف بزنید، صدای شما خلایی  که موجب هراس فرزندتان می شود را پر خواهد کرد.
  • به او پیشنهاد بدهید. فرزندتان به تنهایی نمیداند چکار کند. بدون آنکه بازی ای را تحمیل کنید کمک کنید تا یکی را انتخاب کند مثلا با شوخی بگویید " وای راست می گی تو هیچ اسباب بازی ای نداری!" و او جواب خواهد داد: "چرا دارم!" و شما می گویید:" کدوم یکی رو ترجیح میدی"؟ و وقتی یکی از اسباب بازی هایش را برای نشان دادن به شما به دست بگیرد دیگر دلش می خواهد با آن بازی کند.
  • به بازی هایش توجه نشان دهید. برای آنکه فرزند خود را به  بازی هدایت کنید باید بدانید چه اسباب بازی هایی در اتاقش دارد که شما قبلا روش بازی کردن با آن را برایش توضیح داده اید، به او کمک کرده اید آن را سرجایش قرار دهد و می تواند به آسانی آن را پیدا کند.
  • او را تشویق کنید. فرزند خود را هنگام بازی، از فاصله دورتر مشاهده کنید و وقتی در چیزی موفق می شود او را تحسین کنید. برای تنها ماندن با اسباب بازی ها کودک باید اعتماد به نفس کافی داشته باشد تا بتواند به خود آرامش خاطر بدهد و نیاز دارد بشنود کار خوبی انجام می دهد. از تکرار اینکه چقدر او را قبول دارید پرهیز نکنید این کار به او کمک خواهد کرد بتواند با خودش تنها بماند.

بازی کردن کودکان به تنهایی

مطلب مرتبط : اهمیت نقش اسباب بازی در زندگی کودکان

تنوع بازیبرای آنکه فرزندتان به تنهایی سرگرم شود تعداد زیادی از بازی ها را پیشنهاد کنید. حدود 2 تا 3 سالگی، کودکان حواس خود را کشف می کنند، به آنها اسباب بازی هایی بدهید که سر و صدا می کنند، بافت های متنوع دارند، چرخ دارند و... .همچنین از 2 سالگی به بعد وقتی  فرزندتان اولین گام ها را در دنیای منطق برمی دارد، به اسباب بازی هایی مثل پازل، چیدنی ها و انواع لگو و ساختنی ها فکر کنید. البته مداد رنگی، خمیر بازی، قیچی نوک گرد و چسب برای بچه ها جای خود را دارد. کتاب را فراموش نکنیم.

بازی های یاد شده در سایت فرفرک موجود است.

بهترین لحظه کدام است؟

بهترین زمان تنها گذاشتن کودک (اما تحت نظر) برای بازی، صبح زود درست بعد از بیدار شدن از خواب، بعد از ظهر هنگام عصرانه، درست بعد از یک فعالیت خستگی آور، شب ها قبل از خواب و بعد از حمام یا در طول روز زمانی که کودک کمتر فعال است.

 ابتدا برای کمک در کنار او بازی کنید اما نه با او. مثلا هر دو جداگانه با لگو چیزی بسازید یا جداگانه نقاشی کنید یا...

حریم خصوصی

در حقیقت، کودکان باید بفهمند نمی توانند به تنهایی زندگی بزرگسالان را اشغال کنند ( چون آنها به فعالیت ها و مشغولیات بزرگسالانه و ارتباط با بزرگسالان دیگر نیاز دارند ) و والدین آنها فقط والدین نیستند و زوجی هستند که زندگی خصوصی دارند، حریم خصوصی که او خارج از آن قرار دارد و باید به آن احترام گذاشته شود.

این توصیه ها نقاط اصلی هستند که قطعا خوشایند کودکان نیست اما نیرویی برای بزرگ شدن است ( تا خودش هم برای زندگی بزرگسالی آماده شود) و نشانه هایی برای آنکه جایگاه خود را بشناسد. اگر فرزند شما با وجود احساس امنیت باز هم  می خواهد مدام شما را برای خود داشته باشد، بدانید کودکانی که مدام به دنبال توجه بزرگسالان اند اغلب کودکانی هستند که نیاز دارند  به طور مستمر جایگاه شان یادآوری شود زیرا خواسته بدون وقفه آنها نشان از تمایل ناخودآگاه به دخالت در زندگی والدین و حتی ایجاد مانع برای آن، دارد. تسلیم شدن به این خواست فرزندتان خدمت بدی است که به او می کنید زیرا کودکی که در جایگاه خود قرار ندارد همیشه نگران است. به علاوه کودک 3 ساله - سن مهد کودک – باید بتواند از عهده خودش برآید هم از نظر جسمی (خودش را بشوید، لباس بپوشد یا به توالت برود) و هم از نظر بازی کردن. این مهارت ها برای رشد ذهنی او، برای قوه تخیل و تسلط بر زبان گفتاری  لازم است. در حقیقت کلمات همان ابزاری هستند که به همه چیز امکان وجود داشتن را می دهند زیرا همه چیز و همه را از طریق واژه ها می شناسیم و به زبان می آوریم و حتی در غیاب شان با کلمات است که به آنها فکر میکنیم. وقتی فرزندتان به تنهایی بازی می کند، یاد می گیرد برای خلق دنیای خیالی از کلمات استفاده کند یاد می گیرد ترس از تنهایی را از سر بگذراند، غیبت والدین را تحمل کند و تنهایی را به لحظات مفید تبدیل کند.

مطمئن باشید  این توانایی "تنها بودن بدون نگرانی"  در تمام طول زندگی به دردش خواهد خورد.

مطلب مرتبط : به کمک اسباب بازی فرزندتان را با مراحل رشد هماهنگ سازید

منبع: www.yoopala.com

​​

امتیاز بدهید
به اين مقاله امتیاز بدهید
نظرات کاربران
ارسال نظر
خبرنامه
کتاب

مطالب اخیر

فرزند شما هم خیلی سوال می پرسد؟!

کودکان دائم در حال یادگیری و مشاهده ی محیط اطرافشان هستند و زمان حال را درک می کنند . آنها دوست دارند درباره ی محیط اطرافشان اطلاعات به دست آورند، به همین دلیل دائم سوال می پرسند و زیاد حرف می زنند . بچه ها فکر می کنند که والدینشان پاسخ همه ی سوالات آنها را می دانند ، به همین دلیل از آنها می پرسند ، آنها احساس می کنند که هر چیزی علتی دارد و آنها می توانند با سوال پرسیدن به مسائل مختلف پی ببرند ...

چیز کیک با پنیر خامه ای

پنیر خامه ای "کیبی" برای تهیه چیز کیک به عنوان ماده اصلی آن مرجع معتبری است. پیشنهاد می کنیم در این مطلب همرا ما باشید تا بتوانید یک دسر ساده و البته خوشمزه با پنیرهای کیبی برای فرزندتان در خانه درست کنید.

وقتی والدین در مورد روش تربیتی فرزندشان توافق ندارند

گاهی والدین روش های متفاوتی دارند که لزوما چیز بدی نیست چون به آنها اجازه می دهد کامل کننده ی رفتار یکدیگر باشند و تا جایی که ارزش های نسبی قوانین زندگی آنها یکی باشد (احترام، آداب غذا خوردن، ساعت خواب و ...) کودک می تواند خود را سازگار کند و توافق کردن را بیشتر یاد می گیرد...

ترسیم برای کودکان 4 تا 6 سال (2)

با دنبال کردن نقاط روی خط کودکان یاد می گیرند مداد خود را هدایت کنند. فراموش نکنیم انتظار نمی رود همه نقاط به طور دقیق به یکدیگر وصل شوند، گاهی نیز ممکن است حرکت دست کودک مداد را از روی خط منحرف کند اما در وهله اول مهم این است که جهت حرکت مداد برای تعقیب خط درست باشد...

برای پرورش مهارت گفتاری و کلامی بچه ها این بازی را انجام دهید

توانایی گفتار کودک و سخنگویی کودک رشد سریعی دارد. از گذشته های دور، مادران همواره ترفند های مختلفی را برای برقراری ارتباط با کودک خود و تقویت گفتار کودک به کار گرفته اند. صدا های حلقی، صدا درآوردن با زبان و دهان، تق تق کردن، صدا های بوسه، به صدا درآوردن لب ها، بشکن زدن، و هر گونه صدایی که ایجاد ارتباط را دریابد، برای مادر و کودکان تجربه ی دلپذیر و دلپذیری است.

وقتی فرزندمان چیزی خلق می کند چگونه او را همراهی کنیم؟

در این مقاله Winnicott پزشک اطفال و روانکاو انگلیسی به والدین آموزش می دهد تا اگر فرزند خلاقی در خانه دارند چطور از ابداعاتش حمایت کنند و کمک کنند تا این مهارت بزرگ در او پرورش و نهادینه شود. در این مقاله هم همراه ما باشید...

خوشگذرانی با دلبندم: آکواریوم ماهی

دلت میخواد یه آکواریوم با ماهی های کوچولوی رنگی داشته باشی؟ خوب کافیه بسازیش! اینم یه ایده برای بازیافت شیشه های بدون استفاده و شانه های تخم دور انداختنی برای ساخت ماهی و جلبک ها...